Volvo 240: το αυτοκίνητο που έγινε συνώνυμο της ασφάλειας
Αν υπάρχει ένα αυτοκίνητο που ταυτίστηκε απόλυτα με τη μάρκα του, είναι το Volvo 240. Τετράγωνο, ανθεκτικό, ασφαλές: για δύο δεκαετίες ήταν η εικόνα της Volvo σε όλο τον κόσμο. Η σειρά 200 κατασκευάστηκε από το 1974 ως το 1993, σε 2.862.573 μονάδες. Πολλά κυκλοφορούν ακόμη, δεκαετίες μετά το τέλος της παραγωγής. Πίσω από την απλή εμφάνιση, όμως, κρύβεται μια ιστορία καινοτομίας, ακόμη και αγωνιστικής επιτυχίας.
Από το 140 στο 240
Η σειρά 200 (εσωτερικά 240 και 260) σχεδιάστηκε από τον Jan Wilsgaard, τον ίδιο σχεδιαστή που υπέγραψε το 1800ES, και προήλθε από τη σειρά 140. Από το τζάμι και πίσω, το 200 ήταν σχεδόν ίδιο με τα 140 και 164. Η μεγάλη διαφορά ήταν ότι ενσωμάτωσε πολλές καινοτομίες από το πειραματικό όχημα ασφαλείας VESC της Volvo, του 1972.
Το VESC και οι ζώνες παραμόρφωσης
Η ασφάλεια των επιβατών σε σύγκρουση βελτιώθηκε σημαντικά, με πολύ μεγάλες εμπρός και πίσω ζώνες παραμόρφωσης. Η πιο εμφανής αλλαγή ήταν η μύτη τύπου «φτυάρι», που θύμιζε έντονα το πρωτότυπο VESC.
Η μηχανική
- Ανάρτηση: εμπρός γόνατα MacPherson, που άφηναν περισσότερο χώρο στον χώρο του κινητήρα. Η πίσω ανάρτηση ήταν τροποποιημένη από το 140.
- Τιμόνι: κρεμαγιέρα, με υδραυλική υποβοήθηση στάνταρ στα 244GL, 264DL και 264GL.
- Κινητήρες: νέοι κινητήρες με εκκεντροφόρο επικεφαλής, με βάση τον B20. Η σειρά 260 πήρε έναν V6 στη θέση του εξακύλινδρου σε σειρά του 164.
Η εξέλιξη
Η σειρά παρουσιάστηκε το φθινόπωρο του 1974, με έξι εκδόσεις 240 και δύο 260. Το 240 ήταν διαθέσιμο ως δίθυρο ή τετράθυρο σεντάν και ως στέισον. Το 260 ήταν διαθέσιμο ως κουπέ (262C Bertone), σεντάν και στέισον.
Σημαντικές χρονιές
- 1975: Ήρθε το 265 DL, το πρώτο Volvo στέισον παραγωγής με εξακύλινδρο κινητήρα.
- 1976: Η Bertone παρουσίασε στο Παρίσι το 264 TE, μια επταθέσια λιμουζίνα. Χρησιμοποιήθηκε από τον βασιλιά Καρλ ΙΣΤ’ Γουσταύο της Σουηδίας και από μεγάλο μέρος της πολιτικής ηγεσίας της Ανατολικής Γερμανίας.
- 1977: Ήρθε το πιο σπορ 242 GT.
- 1978: Τα 240 πήραν νέα σύνθεση βαφής, για να λυθούν τα σοβαρά προβλήματα σκουριάς των προηγούμενων ετών.
- 1979: Μεγάλο facelift, με τετράγωνα ή ορθογώνια φανάρια στη θέση των στρογγυλών.
- 1981: Ήρθε το Turbo.
- 1983: Η Volvo κατάργησε τα σήματα DL και GLE και πουλούσε απλώς «240».
Ο αισθητήρας λάμδα
Μία από τις σημαντικότερες βελτιώσεις ήταν ο αισθητήρας οξυγόνου, στη Βόρεια Αμερική στα τέλη του 1976 (μοντέλα του 1977). Η Volvo τον ονόμασε «Lambda Sond» και τον ανέπτυξε μαζί με την Bosch. Πρόσθεσε έναν βρόχο ανάδρασης στο σύστημα ψεκασμού Jetronic, που επέτρεπε τη λεπτή ρύθμιση του μείγματος αέρα-καυσίμου. Το αποτέλεσμα ήταν χαμηλότερες εκπομπές, καλύτερη οδηγική συμπεριφορά και καλύτερη κατανάλωση.
Ο 240 Turbo στις πίστες
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα τετράγωνο σεντάν της Volvo να κερδίζει αγώνες. Κι όμως, ο 240 Turbo το έκανε.
Το αμφιλεγόμενο Evolution
Για να πάρει έγκριση στο Group A, η Volvo κατασκεύασε το 1983 500 μονάδες «240 Turbo Evolution». Ο στόχος ήταν να γίνει ανταγωνιστικό απέναντι στα Jaguar XJS και BMW 635. Η διαδικασία ήταν αμφιλεγόμενη:
- Η Volvo Motor Sport μετέτρεψε τα 500 αυτοκίνητα στις ΗΠΑ, όχι στις ευρωπαϊκές γραμμές παραγωγής.
- Μετά τον έλεγχο της FIA, τα εξαρτήματα Evolution αφαιρέθηκαν, και τα αυτοκίνητα πουλήθηκαν σε όλη την Αμερική.
- Η Volvo είχε εκμεταλλευτεί ένα κενό στους κανονισμούς της FIA, που δεν απαιτούσαν να πωληθούν τα Evolution στο κοινό, μόνο να κατασκευαστούν και να ελεγχθούν.
Ο τίτλος του 1985
Το 1985, η Volvo ανέθεσε την εργοστασιακή ομάδα στον Ελβετό Ruedi Eggenberger. Με τους Gianfranco Brancatelli και Thomas Lindström, η Eggenberger Motorsport κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Touring Car (ETCC), αφήνοντας πίσω τη BMW της Schnitzer και την TWR με το Rover Vitesse. Η Volvo θα είχε κερδίσει και το 1986, αν δεν υπήρχε μια παρατυπία στο καύσιμο σε έναν αγώνα. Το ίδιο περιστατικό έκανε το διοικητικό συμβούλιο να αποσυρθεί από τα εργοστασιακά προγράμματα Group A.
Η πρακτικότητα
Το 245 στέισον μπορούσε να πάρει ένα αναδιπλούμενο κάθισμα στον χώρο αποσκευών, γίνοντας επταθέσιο. Το κάθισμα είχε ζώνες τριών σημείων, και το πάτωμα ήταν ενισχυμένο για την προστασία των επιβατών σε σύγκρουση από πίσω. Ακόμη και σε μια λεπτομέρεια σαν αυτή, η Volvo σκεφτόταν πρώτα την ασφάλεια.
Ο Ingvar Kamprad
Ο ιδρυτής της IKEA, Ingvar Kamprad, οδηγούσε ένα Volvo 240DL του 1993. Σταμάτησε να το οδηγεί μόνο όταν του είπαν, δύο δεκαετίες αργότερα, ότι ήταν πολύ επικίνδυνο λόγω παρωχημένου σχεδιασμού ασφαλείας.
Το τέλος
Η σειρά 700 ήρθε το 1982 και αντικατέστησε τη σειρά 260 το 1984. Το δημοφιλές 240 όμως συνέχισε ως το 1993. Το τελευταίο κανονικό 240 ήταν ένα μπλε στέισον, κατασκευασμένο στις 14 Μαΐου 1993, που εκτίθεται στο Volvo World Museum. Για να κλείσει η παραγωγή, η Volvo έφτιαξε ένα κοντό δίθυρο στέισον με την επιγραφή «KORTA LEDTIDER» (σύντομοι χρόνοι παράδοσης) στις πόρτες.
Γιατί το 240 έχει σημασία
Το 240 είναι ένα από τα σπάνια αυτοκίνητα που δεν χρειάστηκε να είναι όμορφο ή γρήγορο για να γίνει θρύλος. Ήταν η συνέπεια που το έκανε ξεχωριστό: η Volvo το βελτίωνε σχεδόν κάθε χρόνο, για σχεδόν δύο δεκαετίες, χωρίς να αλλάξει τον χαρακτήρα του. Το αποτέλεσμα ήταν ένα αυτοκίνητο που ταυτίστηκε με την ιδέα της ασφάλειας και της αντοχής, και που η κοινότητα των φίλων του αποκαλεί χαϊδευτικά «τούβλο». Για πολλούς, η εικόνα της Volvo εξακολουθεί να είναι αυτή του 240.
Η αγορά σήμερα
Το 240 παραμένει από τα πιο προσιτά κλασικά. Ενδεικτικά, στο Bring a Trailer:
- ένα 1983 242 GLT Turbo με τετρατάχυτο πουλήθηκε για 14.000 δολάρια στις 14/01/2025,
- ένα 1979 242 GT πουλήθηκε για 6.000 δολάρια στις 09/02/2025,
- ένα 1982 242 DL πουλήθηκε για 6.900 δολάρια στις 28/11/2025.
Τι να ελέγξετε
- Σκουριά: Ιδιαίτερα στα πρώτα μοντέλα, πριν τη νέα βαφή του 1978.
- Turbo: Το ιστορικό συντήρησης του turbo έχει σημασία.
- Αυθεντικότητα: Τα GT, GLT και Turbo είναι συχνά τροποποιημένα.
Επίλογος
Το Volvo 240 δεν προσπάθησε ποτέ να εντυπωσιάσει. Κι όμως, εντυπωσιάζει ακόμη, με την αντοχή του, την ασφάλειά του και μια απρόσμενη αγωνιστική ιστορία.
Η Volvo είχε όμως και μια πολύ πιο κομψή πλευρά. Διαβάστε το αφιέρωμά μας στο Volvo P1800.
